NOORD HOLLAND – We kunnen ons weinig winters herinneren
waarin de zon zich zo weinig liet zien. December was al somber en nat, en
januari lijkt slechts één kleur te kennen: grijs! Maar dat zonloze winterweer,
met temperaturen van net onder het vriespunt, zorgt wel voor een zeldzaam
verschijnsel: ijshaar, ofwel ‘de baard van Koning Winter’.
(tekst en foto's: Wim Meijer)
Loop het bos in, en dan met name een loofbos met beuken en
eiken, en als het weer zich er voor leent… een beetje mistig, koud,
temperaturen net onder nul maar zeker niet kouder dan min 4, geen zon en geen
wind… dan kan het zomaar gebeuren dat je op de afgevallen dode takken ‘ijshaar’
tegenkomt. Toegegeven, deze omstandigheden maak je niet vaak mee en dat maakt
ijshaar ook zo zeldzaam. Maar de afgelopen week bleek het weer aan alle
voorwaarden te voldoen, zoals de foto’s in dit artikel bewijzen.
Het hogedrukgebied boven ons land, gevuld met koude en
vochtige lucht, maakte het de afgelopen dagen grijs en kil. Omdat het ook
overdag bleef vriezen, was er sprake van de eerste ijsdagen, waardoor ‘ijshaar’
op verschillende plekken te zien was.
Zo ontstaat ijshaar
IJshaar ontstaat vanuit de kern van dood loofhout. In het
hout komen schimmels voor en bij de stofwisseling van deze schimmels komt water
vrij dat door heel kleine openingen in het hout naar buiten wordt geperst. Het
naar buiten geperste water bevriest tot een haarachtige structuur. Zolang de
schimmels water blijven produceren kan ijshaar aan blijven groeien. Als de
luchttemperatuur te laag wordt (min 4 of lager) daalt de stofwisseling van de
schimmels tot zo'n laag niveau dat er onvoldoende water geproduceerd wordt,
waardoor de aangroei van het ijshaar stopt.
En ja, zodra de zon zich laat zien of de temperatuur ook
maar een graad boven het vriespunt uitkomt is Koning Winter meteen zijn baard
kwijt. Het lijkt er dan ook op dat we na woensdagochtend voorlopig voor ’t
laatst hebben kunnen genieten van deze bijzondere vorm van ijspret .